In februari gingen we op zoek naar een mooie tekenlocatie voor onze Graaschoreografie-performance/tekening voor theaterfestival De Karavaan. Nico Bink en Ilse van Dijk hadden voor ons een prachtig gebied op het oog, De Woude, een eiland in het Alkmaarder meer. Aangekomen troffen wij aleen beperkt zicht! Meer dan vijftig meter was het niet. Wel een mooie zachte en stille wereld waar we heel onverwacht een veldleeuwerik hoorden zingen. Die waren we al heel lang niet meer tegengekomen.
Dat we die veldleeuwerik spotten komt waarschijnlijk ook omdat de Westwouderpolder een beschermd vogelgebied is. Dick Hos, de enige melkveehouder op het eiland, boert al biologisch sinds midden jaren negentig van de vorige eeuw en beheert het land op zo’n manier dat alle broedende vogels ruim de tijd krijgen om hun jongen op een veilige manier groot te brengen en uit te laten vliegen. Dat doet hij door later in het jaar te maaien, zijn koeien zo te verwijden dat ze de vogels niet in de weg zitten, en als de kuikens geboren zijn, dan laat hij alleen de wat oudere koeien in het weiland, die in hun rust geen schade aan nesten en pullen (jonge vogels) aanrichten.
Maar hier gaan wij dus in het weekend van 21-23 mei en 29-31 mei weer een grote graaschoreografietekening maken! We vonden een mooie plek op de dijk, met wijds uitzicht op de door sloten omgeven weilanden, waar in mei jongvee loopt. Dus dat wordt een volle tekening.
Ook hier, net als eerder op Oerol op Terschelling, kan het publiek weer haar eigen kleine Graastekeningen maken en zo ervaren hoe het is om lekker lang naar grazend vee te staren en te vertrekken met de overtuiging dat geduldig kijken iedere keer weer je blik op de wereld verandert.
Meer over Graaschoreografieën
Graaschoreografieën Oerol Terschelling
Waarheid als een koe, artikel in de Volkskrant over de Graaschoreografiën in galerie dudokdegroot, december 2025
Graaschoreografieën Diepenheim